07 Απριλίου 2008

ΤΣΙΠΡΑΣ ΔΑΓΚΩΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙ Ο ΓΑΥΡΟΣ


Σήμερα, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μίλησε στους φοιτητές ο Γιωργάκης. Ο πεφωτισμένος ηγέτης ήταν περιστοιχισμένος απ’ τα γνωστά κομματόσκυλα παντός καιρού και ηγέτη, τα οποία έκαναν μια καλή πρόβα των μελλοντικών τους καθηκόντων. Ο Γιωργάκης τους ζήτησε να απομακρυνθούν λίγο από κοντά του, γιατί φοβήθηκε ότι το φως που εξέπεμπε, η λαμπερή του παρουσία, θα μπορούσε να τους κάνει να φωτοσυνθέσουν. Κι ο πρόεδρος δεν τις μπορεί τις συγκινήσεις. Κάτι ανάλογο θα συμβεί και όταν ο Κωστάκης κάνει την αντίστοιχη επίσκεψη, με τα δικά του κομματόσκυλα. Φοιτητικές εκλογές, γεμάτες υποσχέσεις, φτηνές τραγουδιάρες , συμφέροντα και ξύλο. Μεγαλώσαμε φίλε. Οι μικρομέγαλοι, ενδυνάμει μεγάλοι του αύριο. Αλλάξαμε φίλε. Λουζόμαστε ό,τι κοροϊδεύαμε. Τώρα τα βλέπουμε μπροστά μας και εκτός απ’ το να ξερνάμε, αδιαφορούμε, δεν κάνουμε τίποτα. Να προτείνω μια λύση; Όλοι Τσίπρα. Για τον ίδιο λόγο που ως Παναθηναϊκός, θέλω πλέον να πάρει το πρωτάθλημα η ΑΕΚ. Για να μην το πάρει ο γαύρος. Ο Τσίπρας, εμφανίστηκε ξαφνικά. Δεν έχω ιδέα, για την πολιτική του διαδρομή, αλλά δεν με ενδιαφέρει καν. Είναι ο πρώτος άνθρωπος, στα 29 χρόνια ζωής μου, που βλέπω ότι μπορεί να μπει σφήνα στο κατεστημένο των 2 μεγάλων. Και μόνο αυτό μου αρκεί. Δέχομαι, ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι, πιο πολιτικοί, για να εκδηλώσεις τη διαμαρτυρία σου, όμως ρε μάγκες βαρέθηκα, αγανάκτησα. Αν υπάρχει κάποιος, ο οποιοσδήποτε, πλην Καρατζαφέρη, που θα μπορούσε να σπάσει το μονοπώλιο του δικομματισμού, θα τον ψήφιζα με τα 2 χέρια. Δεν ξέρω τις προτάσεις του, αλλά μήπως οι άλλοι των οποίων τις προτάσεις ήξερα, έκαναν τίποτα; Παπάρια έκαναν. Φτάσαμε σε σημείο ο Κωστίκας να περνάει το νόμο πλαίσιο και την ασφαλιστική μετά θάνατον ρύθμιση και να προηγείται του ΠΑΣΟΚ 5 μονάδες. Νιώθει κανένα φόβο, καμιά απειλή ο Κωστίκας όσο έχει απέναντί του το Γιωρίκα; Πλάκα κάνουμε; Συνεχίζει να τα κάνει όλα μπουρδέλο και το πολιτικό κόστος χρεώνεται στο Γιωργάκη. Τέτοιο μαγικό, μόνο ένας γνήσιος Παπανδρέου θα μπορούσε να το κάνει. Τον Καραμανλή τον θεωρώ τίμιο. Θα έπαιζα το σπίτι μου ότι ο ίδιος δεν έχει καταχραστεί ούτε ευρώ. Και ικανό τον θεωρώ. Δυστυχώς όμως είναι κότα. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται έναν τίμιο και ικανό πρωθυπουργό. Έναν τρελό τυχοδιώκτη χρειάζεται. Έναν τύπο που θα μείνει 4 χρόνια στην εξουσία, γνωρίζοντας ότι θα είναι τα πρώτα και τα τελευταία του. Δέχομαι, να λύσει το οικονομικό του πρόβλημα, να βγάλει τις κάλτσες του, αρκεί να τα κάνει όλα πουτάνα. Να σας πω ένα απλό μέτρο, που θα μπορούσε να εξασφαλίσει απίστευτα χρήματα στο κράτος, αλλά όποιος το έπαιρνε θα ήταν ή μαλάκας ή μαλάκας; Να βάλει χέρι στον πιο πλούσιο παράγοντα της χώρας. Πώς είπατε; Κόκκαλης, Αγγελόπουλος, Βαρδινογιάννης; Είπαμε να μιλήσουμε για παράγοντες, όχι για ψιλικατζήδες. Ο πλουσιότερος τύπος στην Ελλάδα είναι ο Θεός. Όπως ακριβώς το ακούτε. Ο θεός. Οι εκπρόσωποι του, οι υπερασπιστές των φτωχών και αδυνάτων διαχειρίζονται μια αμύθητη περιουσία, την οποία δεν ακουμπάει κανείς. Ποιος τρελός θα τα βάλει με τη Λουκά και τον Άνθιμο; Προς Θεού. Βοήθειά μας παρεμπιπτόντως. Ένα απλό αλλά ενδεικτικό παράδειγμα είναι, που δείχνει ότι το πρόβλημα είναι το θέλω, όχι το μπορώ. Θα μου πεις ο Τσίπρας αν βγει - που δεν θα βγει ένα 9% με τη βία θα πάρει, γιατί τα καλά ΜΜΕ στο τέλος θα τον θάψουν, όπως και οι γέροι, που διαολοστέλνουν, αλλά στο τέλος πειθαρχούν- θα τα κάνει; Δεν μου καίγεται καρφί. Ειλικρινά. Μου αρκεί να δω τη φάτσα των 2 άλλων να μοιάζει μ’ αυτή του Μανόλη Καψή, όταν καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες για να κατανοήσει τι θέλει να πει ο συνομιλητής του, ο οποίος στα μάτια του είναι ένας μικρός ποιητής εκείνη τη στιγμή. Τσίπρας δαγκωτό, για να μην το πάρει ο γαύρος.

06 Απριλίου 2008

ΠΕΡΙ ΕΙΔΩΛΩΝ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΩΝ...

Είμαι ελαστικός στις κρίσεις μου για τους ανθρώπους της τέχνης. Από προσωπική εμπειρία, ξέρω ότι αν θες να μπεις στον καλλιτεχνικό χώρο, επαγγελματικά, αν δεν έχεις δικά σου φράγκα, πολλά φράγκα, θα πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις. Για να πάρεις το διαβατήριο πρέπει καταρχήν να ξεχάσεις τα δικά σου όνειρα. Σ’ έναν χώρο μαγικό, αλλά και βρώμικο, με πολλές παγίδες και στεγανά και μ’ ένα κύκλο ανθρώπων που συνεχώς ανακυκλώνεται, αναγκαστικά στην αρχή θα πρέπει να ακολουθήσεις το ρεύμα. Θα πρέπει η πρότασή σου, να μην είναι αυτό που εσύ θες πραγματικά, αλλά αυτό που θέλουν οι άλλοι. Με λίγα λόγια, στην αρχή πρέπει να γίνεις πουτάνα. Να ξεπουλήσεις τα πιστεύω σου, για να μπορέσεις κάποια στιγμή να τα πραγματοποιήσεις. Μπορώ λοιπόν να καταλάβω ένα σεναριογράφο, ένα σκηνοθέτη, έναν ηθοποιό, ένα συγγραφέα, αν στα πρώτα του βήματα κάνει εκπτώσεις. Δεν αντέχω, απεχθάνομαι εκείνους που ξεκινούν, κάνουν μια, δυο επιτυχίες με σαχλαμάρες και μετά συνεχίζουν. Αν μου πουν ότι αυτό πραγματικά θέλουν, μαζί τους και μαγκιά τους που το κάνουν. Επιτρέψτε μου όμως να αμφιβάλλω, για το κατά πόσο αυτό επιθυμούν πραγματικά. Μου είναι πιο εύκολο να υποθέσω ότι η επιτυχία, φέρνει αναγνώριση, δόξα, χρήματα και εθισμό. Εθισμό σ’ όλα τα παραπάνω. Ποιος λοιπόν είναι ο εύκολος δρόμος μετά; Συνεχίζουμε με τη συνταγή που μας έφερε όλα τα παραπάνω, ακόμη κι αν είναι μια αρλούμπα, ακόμη κι αν όταν ξεκινάγαμε άλλα θέλαμε να κάνουμε. Είναι τραγικοί, όσοι ξεκινούν για να υπηρετήσουν μια ιδέα, μια τέχνη, για την οποία νιώθουν ότι τους ταιριάζει, ότι γι’ αυτό γεννήθηκαν, αυτό αγαπούν και στο τέλος καταλήγουν έμποροι. Έμποροι του εαυτού τους και του χρήματος. Μπορώ να κατανοήσω κάποιον που θα μαγευτεί απ’ όλη αυτή τη χρυσόσκονη που θα συναντήσει, δεν μπορώ όμως να τον συγχωρήσω. Θα μπορούσα να δώσω πολλά παραδείγματα, να μιλήσω με ονόματα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Δεν αλλάζει κάτι. Είναι πιο οδυνηρή, αλλά και πιο παιδευτική η απομυθοποίηση, από τη μυθοποίηση. Το σύστημα είναι αδηφάγο, όμως οι επιλογές και το όποιο κόστος, είναι αυτά που στο τέλος της ημέρας θα ξεχωρίσουν τον καλλιτέχνη απ’ τον έμπορο.

05 Απριλίου 2008

ΛΑΤΕΡΝΑ ΝΤΟΠΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ

Κυρίες και κύριοι, αγαπητά πρόβαρα, λατρεμένα τούβλα, καλησπέρα σας. Είναι οι σημαντικότερες ειδήσεις της εβδομάδας που μας πέρασε σε τίτλους:
- Μετά την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η κυβέρνηση ολοκλήρωσε με απόλυτη επιτυχία και την ασφαλιστική. Μετά την ανακοίνωση των νέων μέτρων απ’ την αρμόδια υπουργό κυρία Φάνη- Πάλι μπουρδέλο τα ‘κανες- Πετραλιά, χιλιάδες κόσμου ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν. Το σύνθημα: Άλλαξέ το, το γαμημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω δονούσε την ατμόσφαιρα, η οποία έγινε ακόμη πιο ενθουσιώδης όταν τα ΜΑΤ έγιναν ένα με τον κόσμο, χορεύοντας όλοι μαζί κατσιλαΜΑΤ. Η ΔΕΗ κράτησε 5 ωρών σιγή, στη μνήμη του παλιού ασφαλιστικού, ενώ οι δημοσιογράφοι βρήκαν την χρυσή τομή με την κυβέρνηση. Ασφαλίστηκαν σε 3 ταμεία. Σ’ ένα ως ρουφιάνοι, σ’ άλλο ως αλήτες και σ’ ένα τρίτο ως απλοί δημοσιογράφοι.
- 8 χρόνια μετά απ’ την κρίση στα Ίμια, έγινε γνωστό ότι την κρίσιμη εκείνη ώρα, ο τότε υπουργός εξωτερικών κύριος Θεόδωρος Πάγκαλος πρότεινε στον Αντιναύαρχο Λυμπέρη, να πουν στον ελληνικό λαό ότι τη σημαία την πήρε ο άνεμος και όχι οι Τούρκοι. Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, προεξάρχοντος του νομάρχη της Ελλάδος και πασών των Μακεδονιών, κυρίου Παναγιώτη Ψωμιάδη, καταδίκασε τον κύριο Πάγκαλο, εκτός απ’ τον Βύρωνα Πολύδωρα ο οποίος δήλωσε: Άγνωσται αι βουλαι του στρατηγού ανέμου.
- Έχοντας τις ευλογίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Έλληνας πρωθυπουργός, κύριος Κώστας Καραμανλής πέτυχε διπλωματικό θρίαμβο στο Βουκουρέστι. Παρά τις ασφυκτικές πιέσεις των Αμερικανών η Ελλάδα άσκησε Βέτο στην είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Μετά απ’ αυτήν την πρωτοφανούς μεγέθους διεθνή επιτυχία ο πρωθυπουργός σε διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό, μίλησε για εθνικό θρίαμβο, που έκανε τους Έλληνες υπερήφανους. Η γενιά των εφτακοσίων και η γιαγιά των τριακοσίων με δάκρυα στα μάτια, ανταπάντησε με το σύνθημα: Βάλε όλο το Μακεδονικό χαλβά στον κώλο.
- Μήνυση εναντίον του προπονητή της εθνικής ομάδας άρσης βαρών, κυρίου Χρήστου Ιακώβου κατέθεσαν 2 απ’ τα 13 μέλη της εθνικής μας, τα οποία, μετά από έλεγχο της WANDA, βρέθηκαν, να μην έχουν κάνει χρήση αναβολικών ουσιών. Οι 2 αυτοί αθλητές δήλωσαν χαρακτηριστικά: Μας είχε γραμμένους στα παπάρια του. Έκανε διακρίσεις. Εμείς τι είμαστε, οι ψωριάρηδες της παρέας και δεν μας ντόπαρε; Αίσχος.
- Μετά το σκάνδαλο ομαδικού ντόπινγκ στην άρση βαρών ο νομάρχης Αθηνών κύριος Σγουρός δήλωσε συγκλονισμένος απ’ το γεγονός ( α στο διάολο ) και ζήτησε να μην ισοπεδωθούν τα πάντα. Οι προηγούμενες νίκες της Dream Team του ελληνικού αθλητισμού ήταν πεντακάθαρες. Οι αθλητές τότε έπιναν μόνο νερό Ζαγόρι, που δίνει δύναμη στ’ αγόρι και αγιασμό απ’ τον Παπά- Τζέκο, ο οποίος έκανε θαύματα μόνο με τη δύναμη της σκέψης του. Κουνούπι έπαιρνε, σε 3 μήνες το ’χε κάνει κομπρεσέρ. Για τέτοια πνευματική δύναμη μιλάμε. Οι δημοσιογράφοι και ο πολιτικός κόσμος εξεπλάγησαν απ’ το γεγονός και το καταδίκασαν μετά βδελυγμίας. Τα παλιόπαιδα, τα ατίθασα δεν ήξεραν τίποτα. Ηθικόν δίδαγμα: Εν οιδα ότι ουδέν είδα...
- Ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης και ο νομάρχης της Ελλάδος, κύριοι Παπαγεωργόπουλος και Ψωμιάδης, διαφώνησαν για το ποιος κάλεσε πρώτος το Νικολά Σαρκοζί στην συμπρωτεύουσα. Η Κάρλα Μπρούνι δεν θέλησε να αναφερθεί στο ζήτημα και δήλωσε ότι ανυπομονεί να έρθει, για να απολαύσει τα 2 πιο όμορφα πράγματα της Θεσσαλονίκης: Το Βαρδάρη και το Ζουράρη.
- Συνεχίζει να φλερτάρει το Συνασπισμό ο Γεώργιος Παπανδρέου. Ο Αλέκος Αλαβάνος δήλωσε οργισμένος, ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δε έχει Τσίπρα πάνω του και αναρωτήθηκε αν ο Γιωρίκας θεωρεί ότι είναι πιο έξυπνος από έναν τριαντάχρονο.
- Η Καλαμαριά κατέφυγε στο CAS για τη γνωστή υπόθεση Βάλνερ. Ο Ολυμπιακός με τη σειρά του στο KMAS (Kiss My AS).
- Τόμπολα. Ο trendy Μάκης πούλησε τις μετοχές του στο Μπόμπολα. Toν emo Θέμο δεσμεύτηκε να τον συναντήσει για να δοθούν οι αμοιβαίες εξηγήσεις στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Η συνάντηση δεν θα μαγνητοφωνηθεί απ’ το Μάκη, αλλά θα βιντεοσκοπηθεί απ’ το Θέμο.

Κυρίες και κύριοι, αγαπητά πρόβατα, λατρεμένα τούβλα ήταν οι σημαντικότερες ειδήσεις της εβδομάδας. Ως την επόμενη Κυριακή που θα τα ξαναπούμε να περνάτε καλά και να αποχαυνώνεστε ακόμη περισσότερο.

03 Απριλίου 2008

Ο ΠΑΟΛΟ ΚΟΕΛΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ


Μετά από 29 χρόνια ένδοξης και πολυτάραχης τολμώ να πω ζωής, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο Πάολο Κοέλιο, έγραψε ίσως την μεγαλύτερη μπαρούφα όλων των εποχών. Ο αγαπητός Παύλος, κατόρθωσε κάτι σημαντικό. Να γράψει μια παπάρα η οποία θα τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή. Πολύ σημαντικό για έναν καλλιτέχνη. Αν ρωτήσεις 100 ανθρώπους: Τι ξέρεις για τον Πάολο Κοέλιο, οι 90 θα σου απαντήσουν το γνωστό απόφθεγμα, περί του σύμπαντος, που ως άλλος Βενιζέλος, συνωμοτεί υπέρ σου για να πετύχεις αυτό που θες. Οι άλλοι 7 θα σου πουν ότι ψηφίζουν Τσίπρα, οι 2 κλασικοί μαλάκες θα επιλέξουν το δεν γνωρίζω, δεν απαντώ, ενώ ο εκατοστός θα σου δείξει τ’ αρχίδια του την ώρα που θα περνάει βιαστικά από μπροστά σου, γιατί τον καθυστερείς με ηλίθιες ερωτήσεις, ενώ εκείνος πρέπει να πάει στη δουλειά, μπας και προλάβει ποτέ να πάρει το συνταξόχαρτο απ’ την αντισυνταγματάρχη Φάνη.

Ο Κοέλιο στην παρέα του, θα ήταν πιο πιθανό να πει: « Όταν θες κάτι πάρα πολύ, φέρεσαι σαν βλάκας και το καταστρέφεις μόνος σου. Αν παρ’ ευχή ξεπεράσεις αυτόν τον αυτοκτονικό ιδεασμό και δεν τα κάνεις μαντάρα μόνος σου, μη μασάς. Όλο το σύμπαν, αποτελούμενο από θεούς, πιστούς φίλους, παλιές γκόμενες, υστερικές αδερφές, λατρεμένους συγγενείς, κόκκινα φεγγάρια, τριχωτούς εξωγήινους, θα συνωμοτήσουν για να γαμήσουν, αυτό το οποίο ονειρεύεσαι και θες ». Αν ο Πάολο το έγραφε αυτό, στα δικά μου μάτια θα ήταν ένας μικρός θεός. Αντιπαρέρχομαι το επιχείρημα ότι αν έγραφε κάτι τέτοιο, ο Αλχημιστής δεν θα ‘χε κάνει τόσα sold out, όσες και οι μαλακίες που βαράει νεαρός 17χρονος, χωρίς γκόμενα που έχει γειτόνισσα την Άξια Ανδρεαδάκη και συνεχίζω με απλά παραδείγματα.

Θες σαν τρελός ( και σε πούστης, το νόημα παραμένει το ίδιο ) να περάσεις μια μέρα, όπως εσύ γουστάρεις. Ξυπνάς το πρωί, παίρνεις εφημερίδα, φτιάχνεις καφέ, ανάβεις το τρίτο τσιγάρο ( τα 2 πρώτα τα πρωινά, δεν παλεύονται ) και διαβάζεις τα τελευταία νέα της Πανάθας πριν το μεγάλο παιχνίδι που θα κρίνει το πρωτάθλημα. Στέλνεις μήνυμα στον κολλητό, για τις πρώτες εκτιμήσεις. Μεσημεριάζει και ‘συ είσαι στην τσίτα. Παραγγέλνεις 3 με γύρο, χωρίς τζατζίκι και κρεμμύδι, τρως για να περάσει πιο γρήγορα η ώρα και μετά την αράζεις, για να απολαύσεις το Μ.τ.Φ. (μετά το φαγητό) τσιγάρο. Παίρνεις τηλέφωνο το πρόσωπο, ξεμπερδεύεις και από ’κει και μετά ανοίγεις ραδιόφωνο και ξαναδιαβάζεις εφημερίδα. Απόλαυση. Η ώρα πλησιάζει. Μια ανατριχίλα σε πιάνει και τα τσιγάρα φουντώνουν. Κλείνεις κινητά, χαμηλώνεις το σταθερό και είσαι έτοιμος για το μεγάλο παιχνίδι. Στα πρώτα 5 λεπτά το άγχος φεύγει και μένει η απόλαυση. Γύρω στ 25λεπτο και ενώ η Πανάθα μετά από κάτι αιώνες έχει πιάσει το γαύρο και τον κοπανάει στα σκοινιά όπως ο Μάικ Τάισον τον Ζαμπίδη, το κουδούνι χτυπάει. Η Μαρία σου λέει ότι σε άκουσε και ότι ξέρει πως είσαι μέσα. Κατεβάζεις ό,τι καντήλι βρίσκεις εύκαιρο στην αγορά και ανοίγεις. Την χαιρετάς στα γρήγορα και συνεχίζεις να βλέπεις τον αγώνα. Η Μαρία μουτρώνει. Σου λέει ότι νιώθει ανασφαλής και ότι την έχεις γραμμένη. Αφού καταλαβαίνεις πόσο αστροπελέκι γκόμενα έχεις, που τελικά το κατάλαβε, της δίνεις τόση σημασία, όσο και ο Κωστάκης στους απεργούς. Ακούς τη γκρίνια της, είναι αόρατη όμως, αρνείσαι να τη δεις. « Γάμησέ τους ρε Γιώργαρε » φωνάζεις εκστασιασμένος μετά από μια τρίπλα του Κάρα που έκανε το Σέζαρ να μάθει τα πρώτα βήματα του παραδοσιακού Μπάλου. Ουπς. Είπες την λάθος λέξη. Το φωτάκι πάνω απ’ το κεφάλι της Μαρίας ανάβει, μετά από καιρό. Κάτι σκέφτηκε. Πριν προλάβεις να σκεφτείς οτιδήποτε η Μαρία βρίσκεται πάνω σου. Αρχίζει να κωλοτρίβεται πάνω σου όπως ο Τόνι στον Τζορτζ. Συνεχίζεις να αντιστέκεται, όμως η δεκαπενθήμερη αποχή από τους αγωνιστικούς χώρους, λόγω πονοκεφάλων, σε κάνει ευάλωτο. Είναι η πρώτη φορά που επικαλείσαι τα θεία, για να της στείλουν τον πλησιέστερο πονοκέφαλο που κυκλοφορεί. Το αίμα σου ανεβαίνει, ειδικά στα 2 κεφάλια, νιώθεις και βλέπεις τις παρενέργειές του. Η Μαρία σου υπενθυμίζει ότι είναι ΟΣΦΠ και σε προτρέπει να της κάνεις ότι και ο Εντόι στην κουνέλα. Αυτό ήταν. Είπε τις μαγικές λέξεις. Σύνθημα Εντόι, παρασύνθημα κουνέλα. Μέχρι και ο μυστικός συνδυασμός της Καλομοίρας θα άνοιγε μετά απ’ αυτό. Φτύνεις την πανάθα, για να κάνεις το ίδιο στη Μαρία.

Προχωράς με αέρινο στιλ κάτω απ’ τη σέντρα, με διαδοχικές προσποιήσεις πλησιάζεις στη μεγάλη περιοχή, αδειάζεις και τον τερματοφύλακα και ενώ είσαι έτοιμος να μπεις με τη μπάλα στο τέρμα ο καριόλης ο κόρακας σφυρίζει οφσάιντ. Η Μαρία συνειδητοποίησε ότι δεν είναι σωστό, ότι της φέρεσαι χάλια και ότι την βλέπεις σαν ωμό κρέας. Η τραγικότητα της ιστορίας θυμίζει σειρά του Παπακαλιάτη, όταν ο εκάστοτε παραπληγικός του ήρωας μαθαίνει απ’ το γιατρό τα δυσάρεστα. Προσπαθείς να την μεταπείσεις, όμως το ασπράδι του ματιού σου, που κοίταξε το πόδι του Μάτος να εκτελεί φάουλ και όχι αυτό της Μαρίας σε πρόδωσε μαλάκα. Η Μαρία σ’ αφήνει όπως η συνονόματή της τον Μαντά. Στα κρύα του λουτρού και φεύγει. Εν τω μεταξύ ο Βούλης σκοράρει για το γαύρο και συ μένεις με το σοκ και το πέος στα χέρια. Ξενερώνεις τόσο πολύ, που η πτώση είναι ανάλογη με αυτή του Χρηματιστηρίου τις μέρες του ένδοξου Γιάννου. Δεν έχεις καν το κουράγιο για μια πιο προσωπική συνομιλία με τον εαυτό σου. Ο Παπαδόπουλος χάνει το πέναλτι και αυτό για ’σένα είναι η χαριστική βολή.
Μόνο τη μέρα σου κατόρθωσες να πηδήξεις μεγάλε μου.

Επειδή κάποιοι θα μιλήσουν για ένα μεμονωμένο και ακραίο περιστατικό, παραθέτω μερικά ακόμη παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι, όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ όλο το σύμπαν σ’ έχει γραμμένο στους μετεωρίτες του:

- Ο Κωστάκης από μικρό παιδί ήθελε να γίνει καλός πρωθυπουργός.
- Ο Γιωργάκης δεν είχε τόσο μεγάλα όνειρα. Του αρκούσε να γίνει, σκέτο, πρωθυπουργός.
- Η Ντόρα και ο Ευάγγελος ήθελαν όταν μεγαλώσουν να γίνουν αρχηγοί κόμματος, όπως οι ξακουστοί πρόγονοί τους.
- Ο Μάκης ονειρευόταν πάντα να γίνει τραγουδιστής και το συγκρότημα του να λέγεται: « Φίλοι για πάντα »
- Ο Αντώνης Ρέμος ήθελε να γίνει λαϊκός τραγουδιστής.
- Ο Δήμος Βερύκιος επιθυμούσε να γίνει ο πρώτος δημοσιογράφος που θα είχε την περιγραφή, σε ζωντανή μετάδοση, του Πολέμου Μπουστόνι- Ιρακ για το Champions leaguns.

Όταν θες κάτι πάρα πολύ, περίμενε. Όταν αρχίσεις να το θες λιγότερο, είσαι σε καλό δρόμο. Όταν απλά το θες, δοκίμασε να το αποκτήσεις. Το σύμπαν τότε μπορεί και να σε αφήσει ήσυχο. Μπορεί και να αδιαφορήσει.

02 Απριλίου 2008

ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΗ

Όλα είναι έτοιμα για το μεγάλο αγώνα. Η Ελληνική ομάδα κατεβαίνει στον αγωνιστικό χώρο, έχοντας κάτω απ’ τα δοκάρια τη Φάνη- Πάλι μαλακίες κάνεις-Πετραλιά. Απ’ τα δεξιά ο Ζαχόπουλος. Ο Ζάχος επέμενε να παίξει, παρά το διάστρεμμα στον αριστερό όρχι, που τον ταλαιπωρεί. Δεν θα ’χανε ποτέ έναν τόσο σημαντικό αγώνα, με τόσα πολλά πιπίνια στην εξέδρα. Είχε την ευκαιρία μετά από καιρό, να ρίξει έναν, να θυμηθεί τα παλιά, γι‘ αυτό και δεν είχε διάθεση να λείψει. Στο κέντρο της άμυνας ο Γιωργάκης, ο άνθρωπος που σκέφτηκε να υποβάλει πρόταση μομφής εναντίον του Νεύτωνα, με αφορμή την ψήφιση του νόμου της βαρύτητας, χωρίς να ερωτηθεί ο ίδιος. Δίπλα του η Αλέκα. Η γυναίκα που είδε 3 φορές « Το φαινόμενο της πεταλούδας » για να πάρει ιδέες, για το πως θα μπορούσε να ταξιδέψει στο παρελθόν και να σταματήσει το χρόνο στην εποχή της ακμής του Στάλιν. Αριστερό μπακ ο Καρατζαφέρης. Προτιμήθηκε, αντί του Άδωνη, γιατί ο νεαρός αστήρ έπρεπε να παραβρεθεί σε μια χοροεσπερίδα για τους μετανάστες με θέμα: « Αλβανοί. Πρόβλημα ή τιμωρία; » Αμυντικό χαφ η Ντόρα. Στα μεξικάνικα, βγαίνει και σε Doritos. Η σιδηρά κυρία που δεν θα χρειαζόταν ποτέ τεστ DNA, για να μάθει την ταυτότητα του πατέρα της. Τέτοια ομοιότητα πατέρα και κόρης, έχει υπάρξει μόνο στην περίπτωση του Γιάγκου Δράκου και της Σελήνης Κούρκουλα, στην οποία απενεμήθη για τη συγκλονιστική ερμηνεία της, στο αριστούργημα του Νίκου Φώσκολου, το βραβείου της υπουργού. Οργανωτής, στο κέντρο, ο Κωστάκης. Δεκάρι, παλιάς κοπής. Τόσο παλιάς, όσο και οι ιδέες του. Κατάρα, στο μαλάκα που του είπε ότι είναι χοντρός και έκοψε το φαϊ για ν’ αρχίσει της μεταρρυθμίσεις. Στην περίπτωσή του ισχύει το: « Καλύτερα να μασάς, παρά να κυβερνάς ». Δεξί χαφ ο Ευάγγελος. Ο συνεπώνυμος του αεροδρομίου, ο αγαθός γίγαντας, το αγαπημένο παιδί των ΜΜΕ, τα οποία τον στήριξαν και τον στηρίζουν για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του και γιατί είδαν στο πρόσωπό του, τον ηγέτη της διπλανής πιτσαρίας. Αριστερό χαφ η Μαρία της σιωπής. Η επαναστάτρια πολιτικός με την ιδεολογία, που είναι τόσο σταθερή και ξεκάθαρη, όσο και η εντεκάδα του Παναθηναϊκού κάθε Κυριακή. Στην επίθεση ο Βύρων ο ρήτορας. Ποτέ δεν θα συγχωρήσει τον εαυτό του, που την ημέρα της οντισιόν για το ρόλο του αστυνόμου Θεοχάρη, ξέχασε να πάει, επειδή ήταν απορροφημένος από ένα ντοκιμαντέρ που έβλεπε, με θέμα, την όσο το δυνατόν πιο ευγενική και εκλεπτυσμένη κακοποίηση των απανταχού Πακιστανών. Δεύτερος επιθετικός και το κρυφό χαρτί της ελληνικής ομάδας ο Μπάμπης ο Vetos, τον οποίο έχουν έρθει να παρακολουθήσουν αμερικανοί σκάουτερ, που έχουν τρελαθεί μαζί του. Στον πάγκο της εθνικής, προπονητής, ο Λάκης. Αυτός που μας ενώνει και μας δονεί όλους. Είναι ανεβασμένος ψυχολογικά, γιατί κατάφερε τελικά να αγοράσει στη μητέρα του το πρόγραμμα της On-Telecom, το οποίο όπως μας είπε είναι πιο φτηνό, ενώ κατόρθωσε να πάρει άδεια τριών συναυλιών απ’ το Μίκη, για να παραβρεθεί στο μεγάλο αγώνα. Στη Θύρα των χορηγών πρώτος και καλύτερος ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, ο οποίος ήρθε για να μας ταξιδέψει στη χώρα του ΟΤΕ. Δίπλα του ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο άνθρωπος που μας δίδαξε ότι αν δουλεύεις σκληρά, μιλάς σαν τον Αβραμόπουλο και έχεις μονίμως το κεφάλι κατεβασμένο και ξινισμένο, από μετριοφροσύνη, μπορεί και να κάνεις κάποτε διαφήμιση για τη Vodafone. Στο πάρκινγκ, επειδή δεν ήθελε να αποχωριστεί το ακριβό της διθέσιο η Άλκηστις εκ μέρους της Millenium bank. Στο πέταλο των φανατικών οπαδών της ελληνικής ομάδας τον παλμό δίνει ο Κώστας Ζουράρης. Ο Πανεπιστημιακός, ο λόγιος, ο δήμαρχος, ο επιστήμονας, εκείνος που κατόρθωσε να σπάσει τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της δεξιάς και της αριστεράς, δείχνοντας ότι αν υπάρχει καλή θέληση, μπορείς να βρεις την ίδια ομορφιά στα τραγούδια της Αλεξίου και της Θώδη. Μια θέση πιο δεξιά ο δήμαρχος της Ελλάδας, ο δικός μας Παναγιώτης. Φοράει αρχαιοελληνική χλαμύδα, από πάνω φουστανέλα κεντημένη στο χέρι, σανδάλι ξώφτερνο, συλλογής Αλεξάνδρου, του Μεγάλου, ενώ το μαλλί καταλήγει σε χαίτη, η οποία αν και παραπέμπει σε Νίκο Τσιαντάκη, εν τούτοις είναι original χαίτη by Voukefalas. Δίπλα του ο πιο γνωστός παπάς, μετά τον Ζαλμά του Μανουσάκη και τον Ρίτσαρντ Τσάπερλειν στα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας. Ο ένας, ο μοναδικός, ο προοδευτικός του κερατά, ο Άνθιμος. Στην περιγραφή του αγώνα η Έλλη Χατζινικολάου του Αιμίλιου και της Όλγας, το γένος Ευαγγελάτου. Κάμεραμαν της συνάντησης ο Μάκης.

Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα. Σημασία έχει η ομοφωνία και η ομοθυμία τόσων προσωπικοτήτων. Η Ελλάδα στέλνει τη δική της Dream team στον ιερό τούτο αγώνα. Είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ. Πραγματική συγκίνηση. Καλή επιτυχία παιδιά. Των Ελλήνων παιδιά.